Ο Γιώργος Στρατόπουλος γράφει: «Κοσμογονικές αλλαγές συνέβησαν στον τομέα της ενέργειας τα τελευταία χρόνια. Η Ελλάδα και επισήμως πλέον βρίσκεται μέσα σε ένα τεράστιο ενεργειακό κοίτασμα: τον ήλιο και τον άνεμο. Και ο πολιτικός κόσμος έχει μπροστά του ένα στοίχημα κι ένα ερώτημα. Το στοίχημα είναι η αξιοποίηση του κοιτάσματος προς όφελος των πολιτών και της εθνικής οικονομίας. Το ερώτημα είναι αν διδαχτήκαμε από τα λάθη μας. Διότι σ’ έναν κόσμο που μεταβάλλεται ταχύτατα και σε έναν κλάδο, που ο μετασχηματισμός του απαιτεί χρόνο και επενδύσεις, η αδράνεια έχει μεγάλο κόστος. Ο ήλιος και ο άνεμος να μην έχουν την τύχη του Ελληνικού. Ο ρόλος της Πολιτείας είναι κομβικός: να θέσει τώρα τα θεμέλια της μετάβασης στην Ελλάδα Μετά τα Μνημόνια με Ενέργεια Μετά τον Άνθρακα.»

Ο Κύκλος Ιδεών για την Εθνική Ανασυγκρότηση σας εύχεται Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά! 

Ο Κύκλος Ιδεών για την Εθνική Ανασυγκρότηση σας εύχεται Καλά Χριστούγεννα και Χρόνια Πολλά! 

Ο Νίκος Γκιώνης γράφει για την Ελληνική Ορθοδοξία ως κοσμική ιδιαιτερότητα: « Η Εκκλησία για ζητήματα Πολιτείας εκφράζει και γνωματεύει μη δεσμευτικά. Ως εκεί. Παρόλα ταύτα ο χωρισμός είναι δύσκολος. Σε κάποιο momentum μπορεί να ξεκινήσει αφού είναι από τα πριν διασφαλισμένος πιθανοτικά και με μακρόπνοο σχεδιασμό υλοποίησης, που ίσως θα υπερβαίνει χρονολογικά μια γενιά. Δεν θα εξαφανιστούν τα θρησκευτικά δόγματα – είναι άλλωστε τεμάχια του Δυτικού Πολιτισμού – μα θα συνυπάρχουν θεσμικά, ειρηνικά και με γνώση των συσχετισμών με την Πολιτεία σε μια μακροχρόνια πορεία επωφελούς κοσμικού διαζυγίου. Αρκεί να προχωράει η Παιδεία και να ολοκληρωθεί, όπως ο πρέπει, ένα παλιό προαπαιτούμενο: ο Διαφωτισμός»

Ο Νικήτας Καστής γράφει για την κατάσταση του εκπαιδευτικού συστήματος: «Είναι απαραίτητο, ως στοιχείο επιβίωσης, με την αλλαγή πορείας της ελληνικής κοινωνίας, να υιοθετηθεί πολιτική που θα προχωρεί σε σταδιακές ρυθμίσεις για όλες τις βαθμίδες και μορφές εκπαίδευσης, με τον κατάλληλο χρονισμό. Τί άλλο μας μένει, παρά να ελπίζουμε και να εργαζόμαστε, όσον εντέλει μας επιτρέπουν, για το καλύτερο! Πολύ απλά, δηλαδή, για να συνεχίσουμε να έχουμε ένα συνεκτικό πρόγραμμα πολιτικής, του τύπου του “Μνημονίου”, καθώς και επαρκείς πολιτικούς για να το διαμορφώσουν και να το υλοποιήσουν αποτελεσματικά – και όχι με την ανεπάρκεια που επιδεικνύουν στην περίπτωση του “Μνημονίου”.»

 

 

Ο Μελέτης Ρεντούμης γράφει για τα κόκκινα δάνεια: «Μία από τις πιο δύσκολες και σημαντικές παραμέτρους του 3ου Μνημονίου που σχετίζεται με το τραπεζικό σύστημα, είναι η αντιμετώπιση των λεγόμενων μη εξυπηρετούμενων ή κόκκινων δανείων. Πρόκειται ίσως για την μεγαλύτερη πρόκληση της ελληνικής οικονομίας καθώς αν δεν μειωθούν αισθητά τα δάνεια σε καθυστέρηση, εντός των επόμενων ετών, τότε ενδέχεται παρά την δημοσιονομική προσαρμογή η οικονομία να περάσει σε παγίδα ρευστότητας, όπου ένα μεγάλο μέρος της τρέχουσας ρευστότητας θα κατευθύνεται για απομείωση παρελθοντικών χρεών, εγκλωβίζοντας την παραγωγική δυναμικότητα της οικονομίας και υποθηκεύοντας τις επόμενες γενιές.»